Ik heb vanavond een date. Ik ontmoette haar vorige week toen ik met Jane, Alex en Rianne uit was. Met "ontmoette" bedoel ik niet veel meer dan dat ik enige tijd bewonderend haar kant op heb staan kijken, een dronken flirt heb geprobeerd en haar dapper en zat mee uit durfde te vragen. Door mijn overvolle blaas was er niet meer conversatie dan "ok" en het rituele uitwisselen van de nummers, dus kan ik de date vanavond haast een blind date noemen.
Door mijn ongelofelijk stomme nachtelijke escapade die avond was ik niet eens degene die de dag erna het initiatief nam om daadwerkelijk te bellen om een afspraak te maken, maar zij.
(gelukkig kan ik dat ook weer opvatten als een compliment, en had ze niet gewoon uit beleefdheid 'ok' gezegt en nummers uitgewisseld)
Na drie jaar lang op de bank te hebben gehangen met hetzelfde meisje, ben ik nerveuzer dan ooit tevoren.
Ik begin zelfs te twijfelen over wat ik aan moet doen, waar we naar toe moeten gaan, of ze verwacht dat ik alles betaal of dat juist een beetje vervelend vind, en vooral; waar we in vredesnaam over moeten praten.
Haar naam is Hannah, wat ik een afschuwelijk lelijke naam vind. Een oom van mij had een hond die Hannah heette, als kind was ik doodsbang en allergisch voor dat beest (en dit is waarschijlijk geen goed onderwerp om vanavond mee te beginnen)
Back in the Game.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten