Vorige week dinsdag, jezus, alweer ruim een hele week geleden dus, kreeg ik een smsje van Jane. Of ik haar wou bellen.
het was ergens in de ochtend, ik was bij Valerie, en heb dus pas 's middags teruggebeld.
Met valerie had ik afgesproken om eens net te doen of we een avond samen hadden. We hebben normaal gesproken alleen wat uurtjes tussen de middag. Nadat manlief en de kinderen het huis uit waren, stond ik op de stoep met champagne, wijn, stokbrood en franse kaasjes. Zij had - om de buren niet al te erg te laten vermoeden dat ze een affaire heeft - 's ochtends expres de gordijnen en de luiken dichtgelaten aan de voorzijde van het huis, met als excuus tegen dr gezin dat ze hoofdpijn had.
Samen sloten we alle overige ramen en dergelijke dingen die sporen van zonlicht doorlieten.
We hebben ons drie uur lang heerlijk bezat, volgepropt en daarbij voortreffelijk geneukt.
Goed, terwijl ik een voortreffelijk ervaren pijpbeurt ontving liet mijn telefoon mij weten dat jane me smste.
Ik keek vluchtig, of ik d'r snel even kon bellen dus, en dat ik niets tegen Alex mocht zeggen.
Val stopte even, om te kijken wie of wat er was, ik gooide mijn telefoon aan de kant, gebaarde dat het niets was en duwde haar hoofd weer terug tussen mijn benen.
Om 2 uur smiddags stond ik buiten, dan had Val nog zeker een uur om het huis te fatsoeneren en enigszins te ontnuchteren (door d'r hoofdpijn excuus van de ochtend bleef het ontnuchteren vooral beperkt tot -niet-te-erg-naar-alcohol-ruiken) voordat de kinderen thuiskwamen van hun school.
Ik belde Jane.
Ze klonk door de war. Bijna verbaasd om wie er belde.
Ze vroeg of ik naar haar toe kon komen.
Nu.
- Naar Glasgow?
- Ja.
- Ok. Ik kom er aan.
Ik had het al gezegd voordat ik me pas echt realiseerde dat ik een tripje Glasgow niet kon vergelijken met iemand spontaan in Den Bosch opzoeken.
Voordat ik het wist zat ik met 1 set schone kleding (die nam ik meestal mee naar Valerie, mocht ik vlak erna ineens een belangrijke afspraak hebben) in de auto onderweg naar Calais.
Ik wou altijd al eens met de boot naar engeland (tot nu toe altijd gevlogen)
Maar eenmaal in Calais blijkt het toch makkelijker en goedkoper als ik met de tunnel ga.
prima. dan ben ik ook eerder daar.
Tot Calais was al zeker 2 en half uur, en na de tunnel moet ik alsnog zo'n 500 kilometer, nachtje London dus.
De tunnel was een hel; met je auto fileparkeren in een trein, en vervolgens daar een half uur staan zonder enig vermaak.
Rond half 9 's avonds kwam ik aan in Londen.
Ik boekte een kamer in het Park international Hotel en bel Jane dat ik er de volgende dag in de middag hoop te zijn.
Die avond was ik van plan om de stad in te gaan
'nu-ik-er-toch-ben'
maar ik begon en eindigde in de bar van het hotel.
eigenlijk wel lekker.
Een verdomd fijne nacht later ben ik verder gereden.
Shit, 10 uur nu alweer.
Ik schrijf morgen verder; Ga nu weer naar Val.
Sinds vorige week niet meer gezien dus.
dinsdag 16 juni 2009
zaterdag 6 juni 2009
Na het donker
Max gaf een feestje.
Gelukkig alleen voor 'de jongens', dus geen Frida.
Ik had op het station afgesproken met Denis en Willem, en bedacht me toen hoe lang het al wel niet geleden was dat ik hun gezien had en dat dat grotendeels kwam doordat het nu uit is met Fri. Ik ontwijk dat hele wereldje, behalve Max, de laatste tijd een beetje.
Het was hun ook niet onopgemerkt gebleven, dus onderweg werd me de oren van het hoofd gevraagd.
Vooral over vrouwen.
Vrouwen, tieten, neuken, kutjes.
Ik gaf ze korte antwoorden, maar met voldoende nietszeggende vunzige details dat ze er genoegen mee namen. Valerie noemde ik niet. Hannah wel. Ik gaf ze nog 3 namen, of indien ik de echte naam niet meer wist: bijnamen, van one-night-stands van na Frida.
Volgens Willem zou ik me deze avond goed op mijn plek gaan voelen; Max zijn keuze voor een boys-night-out was de After Dark; 'Eindhovens enigste stripclub'.
Ik was nog nooit in een stripclub geweest, dus mijn interesse was zeker gewekt, maar ik was duidelijk nog erg lang te nuchter om van dit Brabantse aan sfeer ontbrekende hellehol iets met stijl te kunnen maken.
Zolang je nooit in een stripclub geweest bent, is het beeld wat je er van hebt volledig gevormd door de beelden uit Amerikaanse films. En verdomme, daar casten ze toch een heel stuk beter dan in een echte stripclub.
Van de meeste stripsters droop de peroxide af, aan de andere kon je te goed zien dat ze thuis minstens twee kinderen en geen man had zitten.
Het enige dat enigszins klopte van het beeld wat ik had, waren de zielige 'vieze mannetjes' die met hun alcohol en zonder hun waardigheid naar de aan een paal draaiende meisjes zaten te loeren.
Tot slot van rekening moest je, aangezien het kleinste eurobiljet die van 5 is, de strippers tippen met 'tipbiljetjes', want duidelijk niet dezelfde charme had als het Amerikaans groen.
Ik ben aan de bar gaan zitten -op een afstand is alles beter- en heb mezelf bezat.
Gelukkig alleen voor 'de jongens', dus geen Frida.
Ik had op het station afgesproken met Denis en Willem, en bedacht me toen hoe lang het al wel niet geleden was dat ik hun gezien had en dat dat grotendeels kwam doordat het nu uit is met Fri. Ik ontwijk dat hele wereldje, behalve Max, de laatste tijd een beetje.
Het was hun ook niet onopgemerkt gebleven, dus onderweg werd me de oren van het hoofd gevraagd.
Vooral over vrouwen.
Vrouwen, tieten, neuken, kutjes.
Ik gaf ze korte antwoorden, maar met voldoende nietszeggende vunzige details dat ze er genoegen mee namen. Valerie noemde ik niet. Hannah wel. Ik gaf ze nog 3 namen, of indien ik de echte naam niet meer wist: bijnamen, van one-night-stands van na Frida.
Volgens Willem zou ik me deze avond goed op mijn plek gaan voelen; Max zijn keuze voor een boys-night-out was de After Dark; 'Eindhovens enigste stripclub'.
Ik was nog nooit in een stripclub geweest, dus mijn interesse was zeker gewekt, maar ik was duidelijk nog erg lang te nuchter om van dit Brabantse aan sfeer ontbrekende hellehol iets met stijl te kunnen maken.
Zolang je nooit in een stripclub geweest bent, is het beeld wat je er van hebt volledig gevormd door de beelden uit Amerikaanse films. En verdomme, daar casten ze toch een heel stuk beter dan in een echte stripclub.
Van de meeste stripsters droop de peroxide af, aan de andere kon je te goed zien dat ze thuis minstens twee kinderen en geen man had zitten.
Het enige dat enigszins klopte van het beeld wat ik had, waren de zielige 'vieze mannetjes' die met hun alcohol en zonder hun waardigheid naar de aan een paal draaiende meisjes zaten te loeren.
Tot slot van rekening moest je, aangezien het kleinste eurobiljet die van 5 is, de strippers tippen met 'tipbiljetjes', want duidelijk niet dezelfde charme had als het Amerikaans groen.
Ik ben aan de bar gaan zitten -op een afstand is alles beter- en heb mezelf bezat.
dinsdag 2 juni 2009
Juf Valerie
Iedere man die ooit een jong jongetje geweest is heeft op z'n minst ooit een keer een verliefdheid gehad voor een van de drie volgenden; Z'n moeder, z'n oppas of z'n kleuterjuf.
Je kan er donder op zeggen dat die eerste verliefdheid tekenend is voor je smaak in vrouwen in de rest van je leven. De verzorgende, de speelse of de dominante... Het zorgt voor een patroon.
Volgens mij zul je pas fatsoenlijk met een vrouw kunnen settelen als je het patroon doorbreekt.
Mijn eerste verliefdheid was op mijn kleuterjuf.
Juf Moniek.
Rianne en Frida zijn tot nu toe de enige echte vriendinnetjes die ik gehad heb. Beide vrouwen die mij volledig onder de duim hadden. Alle andere vrouwen waren one night stands of korte flirts, te korte relaties om er uberhaupt achter te komen welk type vrouw ze waren.
Waar Rianne en Frida al dominant waren, is het me nu gelukt om het stereotype dominante vrouw aan de haak de slaan.
Mrs V, zoals ik haar in mijn vorige post noemde, Valerie, is 16 jaar ouder dan mijzelf.
39 jaar dus, getrouwd, een zoon die twee jaar jonger is dan ikzelf en een dochter van 12.
Ik ben haar afleiding, haar speeltje.
Zij is geweldig, op een manier hoe alleen oudere vrouwen dat kunnen zijn.
Ik heb haar leren kennen als de vrouw van een klant. Door mijn nieuwe, flexibele werktijden kan ik in de ochtend -als d'r man op 'de zaak' en d'r dochter naar school is- bij haar thuis langs. Dan hebben we enkele uren voor elkaar en ga ik weer.
We praten niet over haar gezin, we praten niet over mijn leven.
We praten over vulgaire seks en we drinken haar man's dure cognac die hij toch in kratten in de kelder heeft staan.
Het is alles wat een sleazy affaire zou moeten zijn en ik vind het heerlijk geil.
En aangezien het toch maar om ordinaire lustbevrediging gaat, maakt het ook niet uit dat ik hiermee mijn patroon nog even niet doorbreek.
Je kan er donder op zeggen dat die eerste verliefdheid tekenend is voor je smaak in vrouwen in de rest van je leven. De verzorgende, de speelse of de dominante... Het zorgt voor een patroon.
Volgens mij zul je pas fatsoenlijk met een vrouw kunnen settelen als je het patroon doorbreekt.
Mijn eerste verliefdheid was op mijn kleuterjuf.
Juf Moniek.
Rianne en Frida zijn tot nu toe de enige echte vriendinnetjes die ik gehad heb. Beide vrouwen die mij volledig onder de duim hadden. Alle andere vrouwen waren one night stands of korte flirts, te korte relaties om er uberhaupt achter te komen welk type vrouw ze waren.
Waar Rianne en Frida al dominant waren, is het me nu gelukt om het stereotype dominante vrouw aan de haak de slaan.
Mrs V, zoals ik haar in mijn vorige post noemde, Valerie, is 16 jaar ouder dan mijzelf.
39 jaar dus, getrouwd, een zoon die twee jaar jonger is dan ikzelf en een dochter van 12.
Ik ben haar afleiding, haar speeltje.
Zij is geweldig, op een manier hoe alleen oudere vrouwen dat kunnen zijn.
Ik heb haar leren kennen als de vrouw van een klant. Door mijn nieuwe, flexibele werktijden kan ik in de ochtend -als d'r man op 'de zaak' en d'r dochter naar school is- bij haar thuis langs. Dan hebben we enkele uren voor elkaar en ga ik weer.
We praten niet over haar gezin, we praten niet over mijn leven.
We praten over vulgaire seks en we drinken haar man's dure cognac die hij toch in kratten in de kelder heeft staan.
Het is alles wat een sleazy affaire zou moeten zijn en ik vind het heerlijk geil.
En aangezien het toch maar om ordinaire lustbevrediging gaat, maakt het ook niet uit dat ik hiermee mijn patroon nog even niet doorbreek.
Abonneren op:
Reacties (Atom)