Max gaf een feestje.
Gelukkig alleen voor 'de jongens', dus geen Frida.
Ik had op het station afgesproken met Denis en Willem, en bedacht me toen hoe lang het al wel niet geleden was dat ik hun gezien had en dat dat grotendeels kwam doordat het nu uit is met Fri. Ik ontwijk dat hele wereldje, behalve Max, de laatste tijd een beetje.
Het was hun ook niet onopgemerkt gebleven, dus onderweg werd me de oren van het hoofd gevraagd.
Vooral over vrouwen.
Vrouwen, tieten, neuken, kutjes.
Ik gaf ze korte antwoorden, maar met voldoende nietszeggende vunzige details dat ze er genoegen mee namen. Valerie noemde ik niet. Hannah wel. Ik gaf ze nog 3 namen, of indien ik de echte naam niet meer wist: bijnamen, van one-night-stands van na Frida.
Volgens Willem zou ik me deze avond goed op mijn plek gaan voelen; Max zijn keuze voor een boys-night-out was de After Dark; 'Eindhovens enigste stripclub'.
Ik was nog nooit in een stripclub geweest, dus mijn interesse was zeker gewekt, maar ik was duidelijk nog erg lang te nuchter om van dit Brabantse aan sfeer ontbrekende hellehol iets met stijl te kunnen maken.
Zolang je nooit in een stripclub geweest bent, is het beeld wat je er van hebt volledig gevormd door de beelden uit Amerikaanse films. En verdomme, daar casten ze toch een heel stuk beter dan in een echte stripclub.
Van de meeste stripsters droop de peroxide af, aan de andere kon je te goed zien dat ze thuis minstens twee kinderen en geen man had zitten.
Het enige dat enigszins klopte van het beeld wat ik had, waren de zielige 'vieze mannetjes' die met hun alcohol en zonder hun waardigheid naar de aan een paal draaiende meisjes zaten te loeren.
Tot slot van rekening moest je, aangezien het kleinste eurobiljet die van 5 is, de strippers tippen met 'tipbiljetjes', want duidelijk niet dezelfde charme had als het Amerikaans groen.
Ik ben aan de bar gaan zitten -op een afstand is alles beter- en heb mezelf bezat.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten