Moest-even-bij-de-baas-komen vandaag. Dat kon niet veel goeds betekenen, en na de verhalen van die vrienden die al een crisistijd-ontslag hadden ontvangen zag ik de bui al hangen. Op de weg naar mijn baas zijn kantoor kwamen de mooiste office-space scenario's in mijn hoofd, maar ik heb me (waarschijnlijk grotendeels uit lafheid) weten te beheersen.
En dank God daarvoor.
De bijl van de beul was blijbaar niet gericht op mijn nek, maar op die van mijn directe baas. Zijn salaris was altijd al hoog, zijn verdiensten matig en volgens zijn baas (bij wie ik in het kantoor zat) was de kwaliteit die er wel was volledig aan mij te danken, dus was het meer dan logisch om de dure eruit te gooien en -verdomd- mij promotie te geven!
Na mijn studie had ik er niet op gehoopt dat ik op een reclamebureau zou gaan werken, alleen had ik op dat moment niet veel meer tot mijn beschikking. Tot op nu was ik eigenlijk gewoon een assistent van een 'echte' ontwerper, die kleine foutjes mocht weghalen, ja, zelfs koffie mocht halen en de printer mocht bedienen. Maar vanaf vandaag mag ik dus zelf mijn plannen trekken, ontwerpen maken en uitvoeren. En donder nog aan toe; ik krijg nu mijn eigen assistent!
Mijn salaris zal bijna verdubbelen, en al is dat alsnog veel minder dan wat mijn baas verdiende, dat betekent voor mij dat ik aan een hypotheek en dus een eigen appartement kan gaan denken.
Wellicht is een baan op een reclamebureau toch niet zo erg.
(dus! vanavond de stad in met Alex en Rianne!)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten